جهان مدرن

چگونه سفیدکننده کار می کند؟

چگونه سفیدکننده کار می کند؟ سفیدکننده های خانگی بخشی از چیزی است که در زندگی روزمره تقریبا هر ایرانی به کار می رود و معمولا بیش از یک فرم دارند.

دو دسته سفیدکننده خانگی وجود دارد: سفیدکننده کلری و غیرکلری.همه این سفیدکننده ها در دسته مواد شیمیایی قرار می گیرند که به عنوان عوامل اکسیداتیو شناخته شده اند که بدین معنی است که آنها باعث واکنش شیمیایی به نام اکسیداسیون می شوند. آنها در تماس با لکه ها ، میکروب ها و موجودات زنده معین دیگر و گاهی اوقات حتی رنگ لباس قرار می گیرند. سفیدکننده ماده شیمیایی بسیار مفید هم برای خانه هم برای استفاده در مقیاس وسیع است. می توانید از سفیدکننده برای پاک کردن لکه های روی لباس یا سفیدکردن لباس ها استفاده کنید. همچنین برای ضدعفونی و گندزایی سطوح به ویژه در خانه و حمام کاربرد دارند. ممکن است برای حذف و گندزایی قارچ ها نیز به کار روند. پرسنل بیمارستان از سفیدکننده به عنوان ماده ای گندزدا ، هتل ها از سفیدکننده برای تمیزکاری و ضدعفونی ملحفه تختخواب و سطوح و رستوران ها برای ضدعفونی سطوح آماده سازی غذا از سفیدکننده کلری بهره می برند.

افرادی از کلر در استخرهای شنا استفاده می کنند تا آب را تمیز نگه دارند و pH را افزایش دهند و در مقدار بسیار کمتر برای تامین آب شهری بدون موجودات زنده مضر استفاده می شوند. شرکت ها گاهی اوقات سفیدکننده کلری را به آب ضایعات صنعتی اضافه می کنند تا بوی آنها را کاهش دهند و کلر در صنایع شیشه، مواد شیمیایی، دارویی، نساجی، کشاورزی، نقاشی و کاغذ کاربرد دارد. با این همه کاربرد، سفیدکننده مسلما محصولی بسیار آشنا برای اکثر مردم است. کلمه bleach که معادل سفیدکننده در فارسی است در سال ۱۰۵۰ وارد زبان انگلیسی شده است. سفیدکننده دارای هیپوکلریت سدیم ، اولین بار در ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۱۳ به عنوان مواد ضدعفونی کننده صنعتی و تیمار آب ساخته شد. پیش از این مواد شیمیایی مانند بوراکس، آمونیاک و آب قلیا متداول ترین سفیدکننده ها در ایالات متحده بودند و سفیدکننده ها ساخته شده با کلر معمولا تا تولید انبوه آنها در قرن بیستم، گران تر بودند.

ماده شیمیایی کلراکس که بعدا نام شرکت آن نیز به کلراکس تغییر یافت اولین نمونه های سفیدکننده را به مشتریان برای استفاده خانگی در سال ۱۹۲۲ ارائه داد. از زمانی که سفیدکننده کلری سریع تر و کارآتر نسبت به سفیدکننده ها دیگر بودند مردم از آنها بیشتر استفاده کردند و خیلی سریع به یکی از محبوب ترین سفیدکننده های خانگی تبدیل شدند. امروزه هنگامی که می گوییم سفیدکننده معمولا به معنی همان سفیدکننده کلری است پس سفیدکننده کلری واقعا چیست و چگونه کار می کند؟ سفیدکننده کلری برای لباس سفیدکننده کلری دارای ماده فعال هیپوکلریت سدیم (NaOCl) است در حالی که سفیدکننده های غیرکلری مواد فعال متفاوتی برای اهداف مختلفی دارند. برای نمونه پراکسید هیدروژن سفیدکننده محافظ رنگ است و سدیم پرکربنات یا سدیم پربوآت نوعا به عنوان لکه بر قدرتمند استفاده می شوند. پس واقعا چه اتفاقی برای لکه سس کچابی که بر روی تی شرت سفید افتاده رخ می دهد هنگامی که از سفیدکننده استفاده می می شود؟ به منظور اینکه کنید که چگونه سفیدکننده کلری باعث از بین رفتن لکه می شود نیاز داریم درک کنیم که رنگ ها چگونه کار می کنند.

نور هم ذره هم یک موج است. ذرات آن فوتون نامیده می شوند که در امواجی حرکت می کنند که طول ویژه ای دارند. همه طول موج ها به چشم انسان مریی نیستند: طول موج های مادون قرمز برای دیدن از طریق چشمان بسیار بلند هستند و طول موج های ماورابنفش بسیار کوتاه هستند. طول موج هایی که ما می توانیم ببینیم بین ۴۰۰ تا ۷۰۰ نانومتر است و آنها باعث به چشم آمدن رنگ ها برای ما می شوند. برای نمونه هنگامی که نوری با طول موج حدود ۴۷۵ نانومتر به شبکیه چشم می خورد در حقیقت رنگ آبی را درک می کنید. نوری که از لکه کچاب روی تی شرت به شبکیه ساطع می شود طول موجی حدود ۶۵۰ نانومتر دارد که آن را به رنگ قرمز درمی آورد. دلیلی که لکه کچاب نوری را با طول موج ۶۵۰ نانومتر را بازتاب می دهد باید در ترکیب ماده شیمیایی آن جست. مانند بیشتر مواد دیگر، کچاب از چندین عنصر تشکیل شده است که با پیوندهای شیمیایی به یکدیگر متصل شده اند و مولکول ها را شکل داده اند. الکترون های درگیر در بخشی از این پیوندها قادر به جذب نور طول موج های معین نوری هستند که بستگی به خصوصیات پیوند شیمیایی دارند.

نوری که الکترون ها ماده نمی توانند جذب کنند رنگ ماده را تعیین می کند. پس لکه کچاپ همه طول موج های نور عادی را که به آن ضربه می زند جذب می کنند به جز نور ۶۵۰ نانومتر که به چشم بازمی گرداند و آن را به رنگ قرمز تبدیل می کنند. بسیاری از لکه ها شبکه ای از پیوندهای دوگانه بین اتم های کربنی هستند و نور را جذب می کنند. سفیدکننده کلری قادر است تا بسیاری از این پیوندها را اکسید کرده و بشکند و این توانایی را دارد که آن ماده را از بین ببرد تا نور را باز جذب کنند. هنگامی که این اتفاق افتاد لکه ناپدید می شود. هنگامی که سفیدکننده، کچاپ روی تی شرت شما را اکسید کرد کچاپ توانایی برای جذب نور را متوقف می کند و مانند باقی لباس سفید می شود. بقایای کچاپ هنوز می تواند اینجا باشد. فقط لکه را بیشتر از این نمی بینید. فروبردن و شستن لباس لکه ای که هم اکنون مخفی است را می تواند کاملا پاک کنید. چرا سفیدکننده رنگ لباس را می برد؟ چون هیپوکلریت سدیم ماده اکسیدکننده قدرتمندی است قادر است پیوندهای شیمیایی را اکسید کرده که نه تنها شامل لکه های روی لباس شماست بلکه شامل رنگ های لباس هم می شوند. هر کسی که به طور تصادفی قطره ای از سفیدکننده کلری را بر روی شلوار جین ریخت تجربه کرده که سفیدکننده چه مقدار ماده اکسیدکننده موثری است. سفیدکننده غیرکلری که از ماده اکسیدکننده ضعیف تر مانند پراکسید هیدروژن استفاده می کند می تواند پیوندهای شیمیایی را در لکه های معین بشکانند بدون اینکه پیوندهای شیمیایی را در رنگ لباس تجزیه کند. سفیدکننده به عنوان ماده ضدعفونی کننده استفاده از سفیدکننده کلری به عنوان ماده شیمیایی ضدعفونی کننده اولین بار در اتریش در سال ۱۸۴۷ ثبت شده است. کارکنان بیمارستان عمومی وینا شروع به استفاده از آن در مقابل تب زایمان کردند بیماری عفونی که بسیاری از زنان را در هنگام تولد کودک خود می کشت و در سرتاسر بخش زنان و زایمان شیوع پیدا کرده بود. هم اکنون برای ضدعفونی تجهیزات دیالیز، بخشی از تجهیزات جراحی، سطوح کار در بیمارستان و آزمایشگاه و حتی بعضی از زباله های بیمارستانی به کار می روند. صنعت فرآوری غذا از سفیدکننده کلری برای کشتن باکتری های مضر مانند لیستریا (Listeria) ، سالمونلا (Salmonella) و اشرشیا کلی (E. coli) بر روی تجهیزات به کار بردند. هیپوکلریت سدیم همچنین به آب قابل نوشیدن برای کشتن موجودات زنده آب زاد مانند باکتریوم سالمونلا تیفی کاربرد دارد باکتری که باعث تب حصبه می شود و بسیاری از افراد را پیش از ضدعفونی آب و متداول شدن درمان آنتی بیوتیکی به دام مرگ کشاند. سفیدکننده کلری Vibro cholera را از بین می برد باکتری که باعث وبا می شود بیماری که به نسبت قبل از تیمار آب همه گیر بود و هنوز می تواند باعث مرگ و میر در مناطق شوند که دسترسی به آب آشامیدنی پاک ندارند. سفیدکننده کلری می تواند همچنین باکتری ها و ویروس های خطرناک روی سطوح را بکشند مانند استافیلوکوکوس آئروس (MRSA)، آنفلوآنزا و HIV. سفیدکننده کلری به طور ویژه ماده ضدعفونی کننده ارزشمندی است چون باعث از بین رفتن میکروب هایی می شوند که سیستم ایمنی بدن قادر نیست در مقابل آنها مقاومت کنند یا کشتن میکروب هایی که در مقابل داروهای معینی مقاوم شده اند. برای کشتن میکروب ها، هیپوکلریت سدیم با کیفیت مشابهی کاربرد دارد که همچون لکه بر قوی، این کار خود را نیز انجام می دهد. قدرت آن به خاطر ویژگی اکسیدکنندگی است که دارد.

هنگامی که هیپوکلریت سدیم در تماس با ویروس ها، باکتری ها، قارچ ها قرار گیرند آن مولکول های موجود در سلول های میکروب ها را اکسید می کنند و آنها را می کشند. دانشمندان همچنین باور دارند که اسید هیپوکلریت که هیپوکلریت سدیم را ایجاد کرده است به آب که اضافه می شود می تواند دیواره های سلولی بعضی از میکروب ها را تجزیه کند.

اسید هیپوکلریت همچنین به نظر می رسد می تواند باعث شود پروتیین های معینی در باکتری ساخته شوند و جلوی با ناتوان کردن آنها جلوی عملکرد آنها را بگیرند. سفیدکننده های غیرکلری که مواد اکسیدکننده ای هستند می توانند همچنین به عنوان ماده ضدعفونی کننده در بعضی سطوح استفاده شوند اما آنها توان کمتری نسبت به سفیدکننده کلری دارند. سفیدکننده کلری هنگامی که به طور مناسبی استفاده می شوند ماده ضدعفونی کننده کارآ و عملی است. استفاده مناسب از سفیدکننده کلری چون سفیدکننده کلری ماده اکسیدکننده قوی است پس اگر به طور مناسبی استفاده نشوند می تواند ماده خطرناکی هم باشد. نباید هرگز سفیدکننده کلری را با محصول خانگی دیگری مخلوط کنید چون می تواند می تواند با آن واکنش داده و مواد بسیار خطرناکی را شکل بدهند.

برای نمونه مخلوط کردن سفیدکننده کلری با آمونیاک یا سرکه می تواند باعث آزادسازی گاز سمی کلر شود. محصولات تمیزکاری و ضدعفونی که سفیدکننده نامیده نمی شوند ممکن است دارای هیپوکلریت سدیم باشند چون یکی از مواد فعال آنهاست پس باید همیشه پیش از استفاده از محصول تمیزکاری، برچسب آن را بخوانید. اگر از سفیدکننده برای ضدعفونی سطوح خانگی استفاده می کنید مطمئن شوید که در آن محل به خوبی تهویه انجام می شود و گازهای حاصل از سفیدکننده را به هیچ وجه استنشاق نکنید. گازهای حاصل از سفیدکننده کلری می تواند باعث سرفه، گلودرد و تحریک مجاری هوا و تحریک چشم ها شود. از تماس سفیدکننده کلری با پوست خود بپرهیزید چون می تواند باعث قرمزی و سوزش شود به ویژه بعد از اینکه به طور مکرر در معرض آن قرار بگیرید. اگر سفیدکننده در چشم برود فورا آنها را بشویید و با دکتر تماس بگیرید. خوردن کلر به ویژه برای کودکان می تواند بسیار خطرناک باشد. اگر به طور اتفاقی کودک شما سفیدکننده را خورد او را مجبور به استفراغ نکنید و فورا به اورژانس مراجعه فرمایید. هنگامی که از سفیدکننده کلری برای شستن لباس یا تمیزکاری استفاده می کنید باید آن را رقیق کنید. برای سفید کردن لباس سفید، شرکت کلراکس توصیه کرده است آن لباس را بر روی داغ ترین تنظیمات توصیه شده بر روی برچسب پارچه آن بشویید و سه چهارم فنجان سفیدکننده را برای شستن به آن بیفزایید. پارچه های معینی مانند موهر، پشم، ابریشم و اسپندکس از سفیدکننده کلری آسیب می بینند پس همیشه برچسب لباس را قبل از استفاده از سفیدکننده بخوانید.

برای پوشاک رنگی می توانید از تست قابلیت سفیدکننده روی قسمتی از لباس که مخفی است استفاده کنید. دو قاشق چایخوری سفیدکننده را با یک چهارم فنجان آب مخلوط کنید و قطره ای از این محلول را روی بخشی مخفی لباس بریزید. برای یک دقیقه منتظر بمانید لکه را با حوله پاک کنید و آن را از نظر هر گونه تغییر رنگی بررسی کنید. پیش از اینکه پوشاک سفید را بخیسانید می توانید یک چهارم فنجان سفیدکننده را با یک گالن آب مخلوط کنید و پیش از شستن به مدت ۱۵ دقیقه در آن فرو برید. برای ضدعفونی لباس، پیش خیساندن با سفیدکننده کلری و شستن در آب با سفیدکننده کلری موثر است اما برای سفیدکننده غیرکلری کافی نیست. مواد فعال مانند پراکسید هیدروژن به اندازه کافی برای ضدعفونی لباس قدرتمند نیست. برای ضدعفونی کردن ظروف یا سطوح سخت، از محلول یک قاشق سوپ خوری سفیدکننده کلری در ترکیب با یک گالن آب استفاده کنید. اثرات محیطی استفاده از سفید کننده موسسه حمایت محیطی (EPA) چندین مطالعه علمی را در مورد اثرات آب نوشیدنی کلردار را ارزیابی کرده است و هیچ مدرکی دال بر خطر سرطان زایی، مشکلات تولیدمثلی یا مشکلات هنگام تولد نیافته است. کمیسیون اروپا (EC) همچنین مشخص کرده است که بیشتر منابعی که در معرض سفیدکننده کلری هستند از طریق تماس پوستی هنگام استفاده از سفیدکننده برای تمیزکاری خانه یا از طریق خوردن آب آشامیدنی کلردار است.

خوردن میزان کمی آب استخر ممکن است خطرناک باشد اما به لحاظ محیطی چون در معرض غیرمستقیم و غیرمعنی دار آن نیستیم مهم نیست. کمیسیون مشخص کرده است که هیچ شاهدی دال بر اثرات منفی بر سلامتی برای اینکه به طور طولانی مدت در معرض میزان کمی سفیدکننده کلری قرار بگیریم نیافته است. براساس مرکز موسسه کنترل بیماری برای مواد سمی و ثبت بیماری هنگامی که هیپوکلریت سدیم در هوا آزاد می شود با نور خورشید و مواد طبیعی در محیط تجزیه می شود. هیپوکلریت سدیم در چرخه غذایی تجمع نمی یابد برعکس بعضی فلزات سنگین. هنگامی که هیپوکلریت سدیم وارد آب یا خاک می شود به یون های سدیمی، کلسیمی و هیدروکلریتی تجزیه می شود. این یون ها می توانند به طور بالقوه با مواد دیگر در آب واکنش دهند که اثرات احتمالی آنها ناشناخته است. از پیامدهای سلامتی دیگر این است که سفیدکننده می تواند کمک کننده باشد. مطالعه اخیر که در ژورنال پدیاتریکز (Pediatrics) منتشر شده است بهبودی را را در اگزما نشان داده است بعد از اینکه آنها با محلول سفیدکننده رقیق شده حمام کردند. چون همه بچه ها در این مطالعه نشانه هایی از عفونت ثانویه باکتریایی پوستی داشتند گفتن این حرف دشوار است که آیا سفیدکننده به رفع اگزما کمک می کند یا اینکه به سادگی عامل عفونی را کشته و به پوست کمک کرده است تا التیام یابد.هنگامی که به طور مناسبی سفیدکننده کلری به کار گرفته شود می تواند آشپزخانه را تمیزتر و لباس های سفید را سفید نگه دارد.

منبع:asemoni.com

چرا پشه بعضی‌ها را بیشتر نیش می‌زند؟

چرا پشه بعضی‌ها را بیشتر نیش می‌زند؟ شما هم می دانید که پشه ها بیشتر جذب برخی افراد می شوند و به نظر می رسد قسمت هایی از بدن را بیشتر دوست دارند، اما آیا می دانید چرا این گونه است؟ این موضوع یکی از وسیع ترین تحقیقات در سال های اخیر بوده است. بر طبق تحقیقات، هر نوع پشه، به یک چیز جذب می شود، برای مثال برخی پشه ها ممکن است جذب خون انسان شوند، در حالی که برخی دیگر تنها جذب خون حیوانات می شوند. در متن زیر برخی از مواردی که پشه ها را جذب می کنند، نام می بریم: 1- دی اکسید کربن دی اکسید کربن یکی از مهم ترین گازهای جذب کننده پشه ها می باشد و آنها می توانند بوی این گاز را از فاصله چهار و نیم متری احساس کنند.از آنجا که انسان با هر تنفس، مقداری دی اکسید کربن از بدن خارج می کند، پس تقریبا غیرممکن است پشه ها جذب انسان نشوند! هنگامی که یک پشه ماده، بوی دی اکسید کربن را احساس می کند، به صورت مارپیچی پرواز می کند تا خود را به منبع این بو برساند.

پس با این توصیف، وقتی یک خانم باردار مقدار دی اکسید کربن بیشتری را دفع می کند، پس پشه ها بیشتر جذب او می شوند.

2- تحرک بدنی پشه ها بیشتر جذب افراد دارای تحرک بدنی می شوند تا افراد کم تحرک.اگر یک فعالیت ورزشی انجام دهید، افزایش بازدم، تحرک، عرق کردن و گرمای بدن باعث جذب بیشتر پشه ها به سوی شما می گردد. هنگامی که دی اکسید کربن با بوی پا ترکیب می شود، بسیاری از پشه ها را جذب خود می کند و بسیاری از بیماری ها نیز با همین پشه ها منتقل می شوند.

3- گروه خونی پشه ها بیشتر جذب افراد با گروه خونی O می شوند.پشه بیشتر جذب گروه خونی فرد می شود تا بوی او.اما این را باید گفت که هر دوی این ویژگی ها توسط یک ژن منتقل می شود، پس نمی توان با این گونه پشه ها مبارزه کرد.

4- بوی پا یکی از بوهای جذاب برای پشه ها، بوی عرق پا می باشد.هنگامی که دی اکسید کربن با بوی پا ترکیب می شود، بسیاری از پشه ها را جذب خود می کند و بسیاری از بیماری ها نیز با همین پشه ها منتقل می شوند.

نکات لازم هنگام استفاده از مواد دورکننده حشرات - معمولا مواد دافع حشرات، برای مدت 1 تا 5 ساعت موثرند و این بستگی به چندین عامل دارد، از جمله: نوع پشه، میزان تعریق فرد و مقدار سایش و خارش پوست. - اسپری و مواد دافع حشرات را نباید روی چشم ها، بینی، لب، محل بریدگی و یا زخم پوستی، پوست آفتاب سوخته و نیز پوست حساس استفاده کنید و دور از این قسمت ها اسپری کنید و یا بمالید. - این مواد را زیر لباستان نزنید. - برای موثرتر بودن، به طور کامل و به طور مساوی، پوست خود را با این مواد بپوشانید. - از این مواد دافع به نوزادان نزنید و آنها را دور از دسترس کودکان قرار دهید. - شما می توانید این مواد را با آب و صابون از روی پوست خود بشویید.

مواد دورکننده پشه معروف ترین مواد دافع حشرات عبارتند از: DEET ، پرمترین، سیترونلا (روغنى‌ با بوى تند كه‌ در عطرسازى و صابون‌ سازى و دفع‌ حشره‌ به‌ كار مى‌رود) و اکالیپتوس. در مورد هر کدام از این مواد، اقدامات احتیاطی را باید رعایت کنید: - DEET یکی از رایج ترین و موثرترین مواد مورد استفاده برای دفع حشرات می باشد.محصولاتی که بیشتر از 15 درصد DEET دارند را نباید برای کودکان استفاده نمود.برخی افراد نسبت به این ماده فعال آلرژی دارند.

- پرمترین گاهی در دفع حشرات استفاده می شود. هنگامی که محصولی دارای این ماده باشد، نباید آن محصول را مستقیما به بدن بزنید و باید به قسمت بیرونی لباس بمالید. - سیترونلا و اکالیپتوس و دیگر مواد طبیعی در برخی از محصولات دافع حشرات به کار برده می شود.به طور کلی، این محصولات در کوتاه مدت مفید می باشند و برخی ازآنها فقط 10 تا 20 دقیقه موثرند. - روغن علف گربه نیز به عنوان دافع حشرات می باشد، اما در تست های آزمایشگاهی مشخص شده که هیچ کدام از این محصولات به خوبی DEET موثر نیستند.

بهتر است در زمان غروب آفتاب، لباس های رنگ روشن از قبیل: سفید، زرد و یا سبز کم رنگ بپوشید تا از نیش پشه ها در امان مانید.

برای دفع پشه ها چه نکاتی را باید رعایت کنید 1- عطرهای با بوی گل هیچ مدرک علمی نشان نداده است که عطرها و یا لوسیون ها، پشه ها را جذب می کنند.اما پشه های ماده از شهد گل ها تغذیه می کنند و تحقیقات آزمایشگاهی نشان داده که پشه های ماده جذب بوی گل ها می شوند.بنابراین از عطرهای با رایحه گل مخصوصا در موقع غروب آفتاب خودداری کنید تا پشه ها در اطراف شما نباشند.

2- لباس با رنگ تیره برخی از پشه ها به رنگ های تیره از قبیل مشکی، آبی تیره و بنفش پررنگ کشش بیشتری دارند.پس بهتر است در زمان غروب آفتاب، لباس های رنگ روشن از قبیل: سفید، زرد و یا سبز کم رنگ بپوشید تا از نیش پشه ها در امان مانید.

3- نوشیدن الکل یک تحقیق نشان داد که الکل ممکن است پشه ها را جذب کند و هنگامی که فردی الکل می نوشد، پشه های بیشتری را به خود جذب می کند.

4- سیر و ویتامین B گرچه توصیه شده که مصرف سیر و ویتامین B تمایل پشه ها را کم می کند، اما آزمایش هایی که انجام شده، این یافته را ثابت نکرده است.بنابراین بعید به نظر می رسد با خوردن سیر بتوانید پشه ها را از خودتان دور کنید.مصرف سیر زیاد دافع افرادی می شود که در کنار شما نشسته اند، نه دافع پشه ها!

منبع:tebyan.net

چرا ابرها سقوط نمی‌کنند!؟

چرا ابرها سقوط نمی‌کنند!؟ منظره شگفت‌انگیزی است دیدن آسمانی که در زمینه آبی آن، ابرهای سپید به آرامی در حال حرکتند بخصوص اگر ابرهای پنبه‌ای کومولوس باشند که مثل یک کپه پنبه غول پیکر در حال سفر طولانی هوایی خود هستند؛ اما تا حالا فکر کرده‌اید ابرها چطور آن بالا شناور باقی می‌مانند؟ لطفا پیش از این که حالت صورت‌تان را به حالت معروف عاقل اندر سفیه تغییر دهید چند جمله بعدی را نیز بخوانید. من هم می‌دانم تا حالا کسی ندیده است که یک تکه ابر یکدفعه سقوط کند و با صدای بلندی به زمین بخورد. به نظر شما کدام گزینه عجیب‌تر است؛ این که ابر به زمین بخورد یا نخورد؟ همه ما می‌دانیم آب سنگین‌تر از هواست و باز هم بدیهی است ابر از قطرات ریز آب تشکیل شده است. پس چرا نمی‌افتد پایین؟ اگر هنوز هم شک دارید که دیدن یک ابر شناور در آسمان عجیب است، در نظر بگیرید هر قطعه ابر کوچک حدود 550 تن وزن دارد، یعنی تقریبا معادل وزن 100 راس فیل بالغ. یعنی اگر شما یک روز صبح از خانه خارج شوید و ببینید 100 فیل در هوا در حال شنا هستند، تعجب نمی‌کنید؟ اما اگر چگالی آب بیشتر از هواست و هر تکه ابر هم اندازه یک گله 100 تایی فیل جرم دارد و گرانش زمین هم سر جایش باقی است، پس چرا ابرها سقوط نمی‌کنند؟ واقعیت این است که ابرها سقوط می‌کردند اگر همه ذرات تشکیل‌دهنده آن به هم متصل بودند. ابرها از قطرات بسیار کوچک آب تشکیل شده‌اند. ابعاد هر یک از این ذرات قطری معادل یک تا 100 میکرون دارند. هر توده ابر از ذرات جداگانه‌ای در این ابعاد ساخته شده است به طور میانگین در هر یک سی‌سی حجم ابر می‌توان چند صد ذره کوچک پیدا کرد. در واقع بین هر دو ذره فاصله بزرگی حدود یک ملی‌متر فاصله وجود دارد. این یک میلی‌متر چیزی حدود 100 برابر قطر ذرات است و در عمل می‌بینیم بسیاری از این ذرات در جریان حرکت توده ابر حتی به هم نزدیک هم نمی‌شوند و برخوردی با هم ندارند. اگرچه جرم کل ابر بسیار عظیم است، اما جرم تک‌تک ذرات سازنده آن بسیار پایین و ناچیز بوده به طوری که باید اثر جریانات هوایی و مقاومت هوا را روی آن محاسبه کرد. به طور کلی جریانات هوایی که به دلیل گرمای سطح زمین از پایین به بالا جریان دارد کمک می‌کند تا تک‌تک این قطرات و در نتیجه کل ابر ساعت‌ها به حرکت در آسمان ادامه دهد. این ذرات تشکیل‌دهنده ابر بر جریان هوایی شناور می‌مانند و به این ترتیب کل ابر از سقوط باز می‌ماند. البته می‌توان این توضیح را دقیق‌تر هم کرد. با کوچک شدن قطر ذرات، میزان درگیری آن با محیط اطرافش بیشتر می‌شود. نیرویی که لازم است تا یک کره کوچک را در محیطی فشرده (در این مورد هوا)‌ حرکت دهد، طبق قانونی به نام استوکس محاسبه می‌شود. با کمک این نیرو می‌توان سرعت حدی سقوط این ذرات را حساب کرد، این سرعت با توجه به قطر ذرات آنقدر کم است که بیشتر از 2 سال طول خواهد کشید تا یک متر سقوط کند. معلوم است که عمر هیچ ابری به این حد نمی‌رسد و پیش از رسیدن به این نقطه ابر دگرگون شده است. به این ترتیب ابر تنها زمانی سقوط خواهد کرد که محیط فشرده‌تر و قطرات با هم ترکیب شده و ذره‌های بزرگ‌تری تشکیل ‌دهند که بر اثر افزایش قطر، سرعت حدی سقوطشان افزایش یافته و به شکل باران به زمین سقوط ‌کنند. اگر فیل‌‌ها هم می‌توانستند اجزای بدنشان را از هم جدا کنند آنها هم می‌توانستند در هوا شناور باقی بمانند.

منبع:konjkav.com

چرا چربي لباس ها را لک مي کند؟

چرا چربي لباس ها را لک مي کند؟ چربي ها برخلاف آب در دماي معمول تبخير نمي شوند و به دليل چسبندگي بيشتر باعث جذب شدن و چسبيدن چيزهاي ديگر مثل ذرات و گرد و خاک معلق در هوا هم مي شود. با اين وجود اگر روغن خالص تازه روي لباسي بچکد، احتمال اينکه لکه اي دائمي ايجاد کند، خيلي کم است و مي توان به راحتي با کمک شوينده هاي دوگانه چربي را از روي لباس شست. با ترکيب آب و مواد شوينده ها مي توان چربي را از روي لباس پاک کرد، در حاليکه چربي غذا در خود مقدار زيادي مواد رنگي و پروتئيني موجود در غذا را هم حل کرده است که حتي پس از شستن لکه چربي، مي توانند به الياف لباس بچسبند و لکي دائمي ايجاد کنند. بنابراين، بهتر است هنگام غذا خوردن دستمالي روي لباس خود بگذاريد تا مانع کثيف شدن احتمالي لباس باچربي غذا شويد.

منبع:konjkav.com

قیمت انواع خودرو در بازار ایران ( قیمتهای خودرو 2 بار در هفته به روز می شود)

تاریخ بروز رسانی: سه شنبه 31 تیرماه 1392

آخرین لیست از قیمت انواع خودرو :

منبع : persiankhodro.com

اسرار شگفت‌انگیز جوانه‌ ها

جوانه‌ها همیار لاغری‌اند،به هضم غذا کمک می‌کنند،حاوی ٣ تا ٦ برابر ویتامین بیشتری هستندو....

جوانه‌ها انواع مختلفی دارند و همه جا هستند. کافی است همت کرده و سری به سوپرمارکت‌ها بزنید. این جوانه‌ها به قدری برای سلامتی مفیدند که ارزش امتحان کردن را دارند. اگر اهل مصرف آن هستید که جای تشویق دارد. اما اگر تاکنون سراغ آن‌ها نرفته‌اید بهتر است این مطلب را بخوانید و تجدید نظر بکنید. به امتحانش می‌ارزد. با ما همراه باشید تا با گلچینی از خواص شگفت انگیز جوانه‌ها آشنا شوید.

جوانه‌ها چه هستند؟

جوانه‌ها دانه های گیاهان خوراکی هستند که فقط جوانه می‌زنند (بدون کشت) تا برای خوردن آماده شوند. این دانه ها می‌توانند به خانواده‌ی غلات مثل برنج و جو تعلق داشته باشند یا به خانواده‌ی حبوبات مثل عدس و یا آفتابگردان و غیره. در هر حال تمام جوانه‌ها سرشار از ویتامین هستند که ملوانان اروپایی از قرن هیجدهم میلادی مصرف کردند تا از گزند بیماری اسکوربوت که یک بیماری مربوط به کمبود ویتامین C است در امان باشند. شما می‌توانید جوانه‌ها را به سالادهایتان اضافه کنید. یا می‌توانید آن‌ها را با املت سرو کنید و یا این که در تهیه‌ی سوپ‌ها یا پوره‌ی سبزیجاتتان به کار ببرید. اصلاً می‌توانید آن‌ها را خیلی ساده داخل یک پیاله بریزید و با قاشق میل کنید. همه چیز به ذائقه‌ی شما بستگی دارد. در هر حال از خواص جوانه‌ها محروم نباشید.

جوانه‌ها به لاغری کمک می‌کنند

فرقی نمی‌کند که جوانه‌ی حبوبات باشد یا جوانه‌ی غلات. تمام انواع این جوانه‌ها سرشار از فیبر هستند آن هم به میزان زیاد. باید بدانید که فیبرها به لاغری و خوش اندامی شما کمک زیادی می‌کنند. فیبرها نه تنها دور شکمتان را کوچک‌تر می‌کنند بلکه باعث می‌شوند که شاخص ‌تری‌گلیسیرید خونتان نیز کاهش یابد. این فیبرها تغییرات قند خون را کنترل و انباشته شدن کالری‌ها را کاهش می‌دهند.

با جوانه زدن آنزیم‌های «لیپاز، پروتئاز و آمیلاز» تولید می‌شود که آنزیم‌های گوارشی هستند و باعث می‌شوند آنزیم‌های گوارشی ما کار خود را در جذب چربی‌ها، پروتئین‌ها و قندهای دیر جذب راحت‌تر انجام دهند.

باید بدانید که جوانه‌ها پروتئین خود را حفظ می‌کنند. پروتئین‌ها اشتها را نیز کاهش می‌دهند و اگر در رژیم باشید نمی‌گذارند عضلاتتان آب شود. پروتئین جوانه‌ها کم‌کالری‌تر از پروتئین‌های حیوانی است. برای همین می‌شود با خیال راحت از پروتئین‌های گیاهی در رژیم‌های پُر پروتئین استفاده کرد.

توجه داشته باشید جوانه‌ها برای افراد دیابتی گزینه‌ی مناسبی است. به خاطر این که شاخص گلیسمی جوانه‌ها پایین است. البته توصیه می‌کنیم قبل از مصرف با پزشکتان مشورت کنید.

برای استفاده‌ی بهتر از مواد مغذی و خواص لاغری جوانه‌ها توصیه می‌کنیم که روزانه بین 200 تا 300 گرم از این جوانه‌ها مصرف کنید.

جوانه‌ها؛ بمب ویتامین

جوانه‌ها سرشار از ویتامین هستند، یعنی بیشتر از دانه‌های خشکی مانند غلات و حبوبات ویتامین دارند. به طور دقیق‌تر جوانه‌ها در مقایسه با این مواد غذایی حاوی 3 تا 6 برابر ویتامین بیشتری هستند. جالب اینجاست که جوانه‌ها ویتامین بیشتر و کالری کمتری دارند. به عنوان مثال جوانه‌ی گندم در مقایسه با دانه‌ی گندم 6 برابر ویتامین C بیشتر و 3 برابر ویتامین A بیشتری دارد. به طور کلی جوانه‌ها حاوی ویتامین C و آنتی اکسیدان ها هستند که با بیماری‌ها مقابله می‌کنند و باعث جذب بهتر آهن موجود در سبزیجات می‌شوند.

برای بهره‌مندی از مواد مغذی و ویتامین‌های موجود در جوانه‌ها هر روز بین 200 تا 300 گرم جوانه میل کنید. فرقی نمی‌کند چه وقتی از روز باشد. شاید بهترین شیوه این باشد که این جوانه‌ها را به همراه غذا میل کنید. البته این به ذائقه‌ی خودتان نیز بستگی دارد. در هر حال خود را از خواص این نعمت‌های الهی محروم نکنید.

جوانه باعث هضم بهتر غذا می‌شوند

جوانه‌ها باعث می‌شوند که دفع غذا به راحتی صورت بگیرد. می‌پرسید چرا؟ به خاطر این که جوانه‌ها سرشار از فیبر هستند و فیبرها نیز به هضم غذا کمک زیادی می‌کنند. از این گذشته با جوانه زدن آنزیم‌های «لیپاز، پروتئاز و آمیلاز» تولید می‌شود که آنزیم‌های گوارشی هستند و باعث می‌شوند آنزیم‌های گوارشی ما کار خود را در جذب چربی‌ها، پروتئین‌ها و قندهای دیر جذب راحت‌تر انجام دهند.

متخصصان توصیه می‌کنند که روزانه 200 تا 300 گرم از این جوانه‌ها را وارد برنامه‌ی غذایی‌تان بکنید. توجه داشته باشید اگر دچار بیماری گوارشی خاصی هستید قبل از مصرف با پزشکتان مشورت کنید.

توجه داشته باشید که امکان دارد برخی از افراد به این جوانه‌ها آلرژی داشته باشد مانند آلرژی‌های غذایی دیگر. در این صورت باید حواستان به مصرف آن‌ها باشد.

منبع : tebyan.net